กีฬาสำหรับผมแล้วถือเป็นสิ่งที่ช่วยให้อะไรหลายๆ อย่างทั้งเรื่องของจิตใจ สมาธิ ความอดทนหลายๆ อย่างซึ่งมีผลในการดำเนินชีวิตของเราด้วย โดยกีฬาที่ผมเลือกเล่นนั้นก็คือกีฬา เคนโด้ (Kendo) ที่มีโอกาสได้รู้จักกับมันเป็นครั้งแรกตอนสมัยที่ไปเรียนต่อที่ประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งที่นี่เคนโด้ถือเป็นกีฬายอดนิยมมาก มีโรงฝึก หรือสำนักต่างๆ เปิดมากมายในเมือง ไม่ต่างจากบ้านเราที่มวยไทยคือศิลปะการต่อสู้ประจำชาติเราอะไรแบบนั้นเลย โดยช่วงแรกๆ ที่เข้าไปเรียนก็ยังไม่ได้ชอบหรอกนะ แค่อยากลอง เพราะผมชอบที่ชุดมันดูเท่ห์ ทะมัดทะแมงดี เลยอยากลองใส่ดูบ้าง แต่พอได้ลองเล่นจริงๆ แล้ว ทำไมชุดมันหนักอย่างนี้นะ (หัวเราะ) แรกๆ ก็อึดอัดพอสมควร ขยับตัวยาก แต่พอสักพัก เราก็เริ่มชิน และสนุกกับมันมากขึ้นเรื่อยๆ ได้รู้เลยว่ากีฬาชนิดนี้ทำไมคนเกาหลีถึงได้ชื่นชอบนัก เพราะมันไม่ใช่แค่กีฬาอย่างเดียวไงละ แต่มันเป็นเสมือนวัฒนธรรมที่สืบทอดต่อกันมาไม่ต่างจากมวยไทยที่เป็นการผสมผสานระหว่างศิลปะกับการกีฬาเอาไว้ด้วยกัน เพราะในการเคลื่อนไหว หรือการตีแต่ละครั้งมันมีทั้งเรื่องของท่วงท่า การใช้ความนิ่งของจิตใจ สมาธิ และอื่นๆ อีกมากมายทำให้ตลอดระยะเวลาที่ได้ฝึกฝนที่ประเทศเกาหลี สิ่งที่ได้นอกจากความสนุก และได้ออกกำลังกาย แล้วคือในเรื่องของจิตใจที่มั่นคง มีสมาธิที่ดี ซึ่งเรานำมาปรับใช้กับการทำงานจริงได้ดีในเรื่องของการตัดสินใจ และความรอบคอบในการทำงานมากยิ่งขึ้น         

         นักกีฬาที่ชอบเหรอ ไม่มีใครที่ชอบเป็นพิเศษนะครับ ผมดูกีฬาได้หมดนะถือเป็นการพักผ่อนรูปแบบหนึ่งมากกว่า อย่างที่เล่นเคนโด้เองก็ไม่ได้ตั้งเป้าว่าต้องเล่นให้เก่งไปชนะการแข่งขันอะไรสักรายการ แต่อยากแข่งขันกับตัวเองมากกว่าวัดระดับตัวเองว่าเราทำได้ถึงระดับไหนแล้ว